Кўнгул кўйида неким бор, сенинг ишқинг билан бордур,
Бу жон ким, сенга қурбон, сенинг ишқинг билан бордур.
Агар жон берсам, эй дилбар, анинг армони эмасдур,
Ки жондин азизроқ жон сенинг ишқинг билан бордур.
Бугун — ғазал мулкининг султони, туркий сўзнинг муқаддас қасидачиси, мутасаввиф ва мутафаккир, давлат арбоби ва беназир ижодкор Мир Алишер Навоий таваллуд топган улуғ айём.
Навоий — бир халқнинг эмас, бутун инсониятнинг маънавий мулки. У сўзни шунчаки бадиий восита даражасида эмас, балки инсон руҳини тарбияловчи, адолат ва муҳаббатга чорловчи илоҳий қудрат сифатида кўра олган зотдир. Унинг ҳар бир мисрасида қалб оғриғи, ҳаёт ҳақиқати ва маънавий камолотга чорлов мужассам.
Навоийнинг “Хамса”си — туркий адабиёт тарихида юксак бир чўққидир.
*“Ҳайрат ул-аброр”*да — комил инсон ғояси,
*“Фарҳод ва Ширин”*да — меҳнат ва муҳаббатнинг муқаддаслиги,
*“Лайли ва Мажнун”*да — ишқнинг илоҳий даражаси,
*“Сабъаи сайёр”*да — тақдир ва тафаккур,
*“Садди Искандарий”*да — адолатли подшоҳ ва маърифатли жамият орзуси ифода этилган.
Навоий асарларида подшоҳ ҳам, гадо ҳам — инсон сифатида талқин қилинади. Унинг наздида миллат, мансаб ёки бойлик эмас, балки ахлоқ, виждон ва илм устувордир. Шу маънода Навоий асарлари бугун ҳам замонавий, бугун ҳам тирик.
У ўз асарлари билан туркий тилнинг қудратини исботлади, бу тилда ҳам юксак фалсафа, нозик ишқ ва теран маърифат ифода этиш мумкинлигини амалда кўрсатди. Навоий қалами билан туркий халқлар ўзини таниди, ўз сўзининг қимматини англади.
Бугун Мир Алишер Навоийни ёд этар эканмиз, биз фақат ўтмишга қараб эмас, келажакка юзланамиз. Чунки Навоий мероси — маънавий компас. У йўқолмас йўл, сўнмас чароғдир.
Навоий тирик — уни ўқиган қалбларда, уни англаган онгларда, уни севган миллатларда.
#ҚирғизистонХақиқати
#РеспубликаЎзбекМатбуоти
